Verantwoordelijkheidszin

29 december, 2008

wapenstilstand

(Reuters/Yves Herman)

In alle landen ter wereld staan politici te dringen om premier of president te worden. In België wil niemand die rotbaan.

De vier andere regeringspartijen wilden hun leiders niet slachtofferen. CD&V moest dat maar blijven doen. Maar ook daar wou niemand en was het dagenlang touwtrekken wie het ‘moest doen’. Jean-Luc Dehaene was in de zomer van 2007 al tot het besluit gekomen dat hij met deze generatie politici niet kon regeren. Kris Peeters zag dat die job zijn voorganger, Yves Leterme, zijn fysieke en electorale gezondheid heeft gekost. Herman van Rompuy wou evenmin, want hij is slim. Maar hij had het minst formele argumenten en daarom brak zijn verzet toen CD&V en verkenner Wilfried Martens koning Albert zelf op hem afstuurden als ultiem pressiemiddel.

Zaterdag zei Herman Van Rompuy in De Standaard: het toppunt van politieke moed is politieke zelfmoord. De arme man weet het dus al.

Er is iets mis met België als niemand hier de macht wil. De opdracht van een federale regeringsleider in België ís inderdaad hopeloos.

Ten eerste omdat onze federale regering niet de regering is van één land maar van twee landen die heel anders evolueren, andere noden en visies hebben, en zelfs een andere visie hebben op wat de federale regering moet zijn en doen.

Ten tweede omdat de kiezers de macht binnen die twee deelstaten hopeloos versnipperd hebben. Aan Franstalige zijde zijn er vier partijen, waarvan de twee grootste even groot zijn en elkaar daarom naar het leven staan. Tegelijk zijn ze onmisbaar in de coalitie. Aan Vlaamse zijde zijn er acht partijen waarvan de grootste volgens de jongste peiling amper meer dan 20 procent van de stemmen haalt.

Dit land heeft er bijna een jaar over gedaan om een federale regering te vormen, en eigenlijk is het geen regering maar een krabbenmand waarin iedereen iedereen bevecht en over niets eensgezindheid bestaat.

Van Rompuy moet die regering ‘herstellen’…

Zijn eerste opdracht is al onmogelijk: een regering vormen waarin de MR haar kopman Didier Reynders onmisbaar vindt en de PS die onaanvaardbaar vindt omdat zij hem genadeloos gaat afmaken in de parlementaire onderzoekscommissie over Fortis-gate.

Als Van Rompuy zijn zelfmoord wil uitstellen, legt hij het best zo weinig mogelijk op zijn bord: de uitvoering van het interprofessioneel akkoord en het relanceplan, het budget weer op orde brengen, de bankencrisis proberen te managen en de pensioenen betalen.

Al de rest, ook de staatshervorming, laat hij het best over aan de deelstaten. Aan een onmogelijk te besturen niveau geef je geen zware verantwoordelijkheden. Voor de rest kan hij de les van de regering-DehaeneI het best toepassen: zorg dat niemand iets van je verwacht, misschien wordt het dan toch nog iets.

Guy Tegenbos (DS, 29/12/08)

Als je in google de naam van de formateur intikt en het bovenste zoekresultaat aanklikt kom je nog steeds op een pagina waar Van Rompuy pleit voor “een regering waarin de Vlamingen het voor het zeggen hebben”.
Dat die Vlamingen die het voor het zeggen gaan hebben voor hem blijkbaar  niet moeten gesteund worden door een meerderheid van de Vlaamse parlementsleden in het federaal parlement vergeet hij er even bij te vermelden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: