Goed bezig voor de mensen

29 oktober, 2008

ON T’AIME, YVES!

© Wouter Van Vooren

Het is hem gelukt: hij is de premier van alle Belgen. Wat amper een maand geleden volstrekt onrealistisch klonk, wordt bewaarheid: in het zuiden van België ziet men Yves Leterme graag. Een peiling in Le Soir toont aan dat 49 procent van de Franstaligen de eerste minister sympathiek vinden. Beter nog: 63 procent van de mijn taalgenoten denkt dat hij efficiënt werkt. Tot in de zomer kon de premier nooit meer dan 10 procent van de Walen overtuigen.

Leve de financiële crisis, zou men in Ieper kunnen roepen. Leterme heeft kunnen bewijzen dat hij de job aankan. En dat zijn falen tot nu toe eerder te maken had met de omstandigheden dan met een gebrek aan talent. Yves Leterme kon de Franstaligen bekoren door zijn onvermoeibare inzet. Het beruchte ‘Je travaille jour et nuit‘ ging deze keer gepaard met tastbare resultaten op het einde van de nacht. Hij trad veel en feilloos op in de tv-journaals van RTL en RTBF. Zijn beheersing van de Franse taal blijft onberispelijk. En de crisis illustreerde dat hij met een Waal prima kan samenwerken, in casu Didier Reynders.
Over zijn goede samenwerking met de premier maakte Reynders in Le Soir een vergelijking met het duo Martens-Gol van de jaren tachtig: ‘Een gezamenlijk leiderschap met twee gezichten’, volgens de Luikenaar. ‘Zouden jullie met elkaar van post kunnen ruilen?’, vraagt Le Soir hierop. ‘Je weet maar nooit’, antwoordt de vicepremier. Hij zei voorts dat Leterme ooit minister van Financiën droomt te worden. Die twee lijken perfect omwisselbaar. Yves is één van ons.
De nieuwe populariteit van de heer Leterme in het zuiden is echter vooral te verklaren door het einde van het kartel. Een zuivere christendemocraat leidt opnieuw de regering. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog, dus sinds 64 jaar, is de premier 41 jaar lang van CVP-, en nu, CD&V-strekking geweest. Dit zijn we gewend. We weten dat het werkt. Het bijkomende etiket N-VA maakte Leterme totaal onbegrijpelijk voor ons: hoe kan men over een land regeren, waarvan zijn kartelpartner het einde wil?
Hij is dus de premier van alle Belgen. Of copremier met Didier, zoals u ondertussen weet. Maar willen ze dat blijven, dan is het hoog tijd dat ze iets ondernemen. Ik heb het niet over het premierschap. Maar over de Belgen, een nationaliteit die even snel aan waarde verliest als een Fortisaandeel. Een voorbeeld. De film ‘Loft’ van Erik Van Looy en Bart De Pauw kwam verleden week uit. De bekende filmcriticus Nicolas Crousse wou een recensie maken. Hij nam contact op met de verdeler. Antwoord: ‘Een persvoorstelling vond al plaats voor de Vlaamse pers. Ik kon me niet inbeelden dat iemand in het zuiden interesse had.’ Crousse is er nooit in geslaagd de film op tijd gezien te krijgen. Besluit van de filmcriticus: ‘In België zie ik gemakkelijker Argentijnse of Koreaanse films dan Vlaamse. Op het vlak van cinema, bestaat België niet meer.’ De taal is de grens.
Yves Leterme en Didier Reynders hebben nochtans getoond dat een Waal in staat is Nederlands te leren. In dit opzicht heb ik voor het eerst in mijn leven zelf problemen gehad omdat ik Nederlands sprak. Ik hield een lezing over Wallonië na een districtsvergadering van een serviceclub. In de twee talen. De leden kwamen van overal in België. Blijkbaar heb ik te lang het Nederlands gebruikt. Na afloop kwam een groep Franstalige toehoorders woedend naar me toe: ‘We keken constant naar onze horloge: u hebt minder dan de helft van de tijd Frans gesproken (de lezing vond plaats in Vlaanderen). Nous n’avons rien compris. C’est honteux.’
Ik geef toe nooit gedacht te hebben dat opgeleide mensen in België anno 2008 geen woord Nederlands konden verstaan. Zelfs vanwege iemand zoals ik die met een Frans accent spreekt. Wel, vrienden, ik heb me eventjes Vlaming gevoeld. Bij mij komt zoiets nochtans zelden voor. Ik keerde die personen de rug toe en heb een paar seconden overwogen lid van N-VA te worden. Nadien dook een gezonder idee op. In het Waals onderwijs is Nederlands als eerste vreemde taal niet verplicht. De leerling mag kiezen tussen Engels, Nederlands en Duits. Uw taal behoudt (nipt) de eerste positie, met 1 procent voorsprong op het Engels. In Vlaanderen krijgen de scholieren echter het Frans opgelegd. Ik stel dus een sterk gebaar voor aan de Franstalige minister van Onderwijs, Christian Dupont (PS), zelf Germanist. Maak vanaf volgend schooljaar van het Nederlands de verplichte eerste vreemde taal in héél Wallonië. De taalleerkrachten combineren doorgaans Nederlands en Engels in hun opleiding. Het zou dus geen praktisch probleem moeten stellen. Het Nederlands, eerste taal van het land, zou eindelijk voorrang krijgen: ‘Het is toch normaal’, naar de geliefkoosde uitspraak van Didier Reynders.
Christophe Deborsu is journalist bij de RTBF

(DS 29-10-2008)

het is hem gelukt. hij is nu de premier van álle Belgen. nu nog van de Vlamingen, de Walen en de Brusselaars. Misschien wordt hij zelfs ooit nog Minister van Financiën. Van Bobbejaanland of zo. Wel sneu dat Erik Van Looy en Bart De Pauw geen tijd konden maken voor de bekende filmcriticus Nicolas Crousse…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: